نیایش
الهی!
ای آرنـده غـم پشیمـانی در دلهـای آشنایـان و ای افکننـده سـوز در دل تائبـان...
ای پذیرنده گناهـکاران و معترفـان..کسی بازنیآمد تا باز نیاوردی وکسی راه نیـافت تا دست نگرفتی..دستگیر،که چون تو دستگیری نیست..دریاب،که جز تو پناه نیست و پرسش ما را جز تو جواب نیست و درد ما را جز تو دوا نیست...
و از این غم ، جز تو ما را راحت نیست...
الهی!
جامه مصلحان پوشیدیم و مصلح نبودیم...تو بر ما عفو کن...
آنچه فرمودی نکردیم و از کرده خود به دردیم..
ما بیچارگان را ازخرمن سوختگان نگردان...
دریغا!
که روزگار بر باد دادیم و شکر نعمت ولی نعمت نگزاردیم..دریغا که قدرعمر
خویشتن نشناختیم واز کار دنیا به اطاعت مولا نپرداختیم...
دریـغا کـه عـمر عـزیـز بـسر آمـد و روزگـار بگـذشـت...
روزی که مرا وصل تو درچنگ آید......از حـال بهشتیـان مـرا ننـگ آیـد
7.jpg)
بدانکه کار نه به روزه و نماز است...
به شکستگی و نیاز است...
ای زاهد خودبین که نه ای محرم راز
چندین به نماز و روزه خویش مناز
کارت ز نیاز می گشاید، نه نماز
بازیچه بود،نمازِ بی صدق و نیاز
نماز افزونی،کار پیره زنانست و روزهِ زیاده
از ماه رمضان ، صرفه نان است وحج کردن
تماشای جهان است...
نان ده که نان دادن کار مردان است
